Τρίτη, 1 Δεκεμβρίου 2015

Άγιος Αγύρτης - Δημήτρης Καμπουράκης




Ο άνθρωπος (ο Καμπουράκης) φαίνεται ότι αγαπά την ιστορία και δια αυτό τον αγαπώ και εγώ… αν και το βιβλίο έχει κυκλοφορήσει πριν αρκετούτσικα χρόνια, δεν είχε πέσει στα χέρια μου. Το βρήκα λοιπόν σε προσφορούλα και μια και μου είχε μείνει αμανάτι το αδιάβαστο, το ξεκίνησα…
Η ιστορία είναι πέρα για πέρα αληθινή, τα γεγονότα επίσης, τα πρόσωπα ακόμα περισσότερο. Εκεί γύρω στα 1850, λίγο πριν και λίγο μετά, ένας καλόγερος, ο επονομαζόμενος Παπουλάκος αλωνίζει την Πελοπόννησο (sorry το Μωριά ήθελα να πω…) Χιλιάδες πιστοί τον ακολουθούν, τον λατρεύουν ως τη μετενσάρκωση του προφήτη Ησαΐα, παθαίνουν  παραλήρημα… κι αυτός τους ξεσηκώνει με τους λόγους του κατηγορώντας σθεναρά τον «λουθηροκαλβινιστή» βασιλιά Όθωνα και την αμαρτωλή Ιερά Σύνοδο… Τα πράγματα σοβαρεύουν, εμφύλια διαμάχη εν όψει και…

Λοιπόν, προσωπικά μου αρέσει πολύ η ιστορία και κατά συνέπεια μου αρέσουν πολύ και τα ιστορικά μυθιστορήματα… Όμως, τούτο δεν ήταν ιστορικό μυθιστόρημα… να τα ξεχωρίζουμε αυτά… ήταν ξεκάθαρη ιστορία… δεν υπήρχε μυθιστορηματική πλοκή, δεν υπήρχαν μυθιστορηματικά πρόσωπα… καθαρή πιο καθαρή δεν υπάρχει ιστορία ως ευρύ λαϊκό ανάγνωσμα…
Τούτο δεν είναι κατ’ανάγκη κακόν… Προσωπικώς, έμαθα πολλά για εκείνη την εποχή, γνώρισα τον Παπουλάκο που ιδέα δεν είχα γι’αυτόν και πέρασα ευχάριστα την ώρα μου… Στα μείον του βιβλίου (να μην βρω μείον το αθεόφοβον) οι πολλές κατ’εμέ επαναλήψεις… Θεωρώ πως κάποια πράγματα ειπώθηκαν και μια και δυο και τρεις και δεκατρείς φορές… Ε! κύριε επιμελητά! Δεν τα είδατε τούτα;;;
Για όσους λατρεύουν την ιστορία, το προτείνω ανεπιφύλακτα…
Για όσους πάλι βγάζουν σπυθουράκια μόνο στο άκουσμά της, ας το αφήσουν καλύτερα το βιβλίο γιατί θα πάθουν αλλεργικό σοκ…

Κι επειδή πρέπει να βάλω και το βαθμουλάκο μου (κατά το παπουλάκο μου), ένα 9/10 από μένα με πολλή αγάπη…

ΑΓΙΟΣ ΑΓΥΡΤΗΣ
Δημήτρης Καμπουράκης
Εκδόσεις Πατάκη, 2009
Σελίδες 364