Τρίτη, 26 Ιανουαρίου 2016

219 ημέρες βροχής - Αφροδίτη Βακάλη


Πολύ βροχή ρε παιδάκι μου… Μούλιασα… τόση βροχή που μούλιασε όχι μόνο το έξω μου αλλά και το από μέσα μου… Λοιπόν…
Σε μια μικρή επαρχιακή πόλη (κάπου, κάποτε… σίγουρα όμως κοντά στη Θεσσαλονίκη, τη νύμφη του Βορρά), βρέχει ασταμάτητα… μα ασταμάτητα όμως… και μέσα σ’αυτή τη βροχή, τα νεύρα σπάνε, (λάθος μεγάλο αδελφέ, η υγρασία κάνει καλό στο δέρμα, το τσιτώνει – τύφλα να ‘χουν οι ενυδατικές by the way) και κάποιοι ή κάποια ή κάποιος το πάνε το πράγμα λίγο παραπέρα κι αρχίζουν οι φόνοι.
Κι όχι φόνοι ό,τι νάναι που περνάνε απαρατήρητοι… φόνοι πρώτης γραμμής που αφορούν πιτσιρίκια και δεν γίνεται κι ο πιο ψύχραιμος, ο πιο sang-froid, o πιο ψυχρόαιμος δηλαδή, θα πάθει ένα ταράκουλο βρε παιδί μου… γιατί δεν είναι ένας φόνος, είναι μια σειρά φόνων, μιλάμε πλέον για έναν κλασικό serial killer (που είσαι Hollywood)!!!
Και τσουπ! Νάτος τώρα ο αστυνόμος Σκιαδάς να ψάχνει να βρει λύση στο αίνιγμα… και νάτον από εδώ ανακρίσεις και νάτον από κει άλλες ανακρίσεις…
Και μαζί με τις ανακρίσεις, να και τα κρυμμένα μυστικά που κρύβει η κάθε οικογένεια και να τα απωθημένα που έχουν μείνει απωθημένα και να…
Ε! δεν θα σας τα πω και όλα…
My opinion?
Πολύ γαμάτη ιδέα… ενδιαφέρουσα ιστορία… Βέβαια δεν το λες κλασικό αστυνομικό ούτε φυσικά κλασικό ψυχογράφημα ούτε κλασικό κοινωνιολογικό… Λίγο απ’όλα… Μια ερζάτς κατάσταση που δεν είναι απαραιτήτως κακή…
Μου κράτησε καλή συντροφιά αν και με στεναχώρεσε ως γονιό… Τι νομίζετε τα σκορόφιδα δεν αυξανόμαστε και δεν πληθυνόμαστε; Και αυγά κάνουμε και κομπλεξαρισμένα σκοροφιδάκια μεγαλώνουμε, απ'όλα... Με μπούκωσε σε κάποια σημεία…
Και το τέλος καλό… αλλά θα ήθελα λίγο παραπάνω τους μονολόγους του/της δολοφόνου… λίγο περισσότερη εμβάθυνση στον ψυχισμό του/της…
Κι επειδή πρέπει να βάλω μια βαθμολογία και δεν ξέρω τι… είμαι κάπου ανάμεσα στο 7 και στο 8, ας βάλω λοιπόν το ενδιάμεσο
Βαθμολογία λοιπόν: 7,5

219 ΗΜΕΡΕΣ ΒΡΟΧΗΣ
Αφροδίτη Βακάλη
Εκδόσεις Ψυχογιός, 2014
Σελίδες 452