Πέμπτη, 11 Φεβρουαρίου 2016

Έφαγα πόρτα!






Τι να πω;;; Δεν σας καταλαβαίνω εσάς τους ανθρώπους... Είστε άλλο είδος, πιο εξελιγμένο από εμάς τα σκορόφιδα... Ίσως γι'αυτό τις περισσότερες φορές αδυνατώ να αντιληφθώ το 'επικίνδυνον' των καταστάσεων...
Έφαγα πόρτα λοιπόν, όχι κυριολεκτικώς γιατί μου κάθεται στο στομάχι κι άντε να την χωνέψεις μετά, αλλά μεταφορικώς από το 'φατσομπούκι'. Αρνούνται την ύπαρξή μου, ως αυτόνομου όντος με δική του άποψη και ζήτησαν να αποδείξω την ταυτότητά μου με χαρτιά νομικά ή ακόμα και με παπά και με κουμπάρο. Όμως εγώ ένα ταπεινόν σκορόφιδον είμαι, πού να βρω όλα αυτά που μου ζητάνε;
Είναι δυνατόν να βγάλω το 'φιδοπουκάμισον' μου, να τσιτσιδωθώ ενώπιον όλων και να δείξω 'ποιος είμαι';
"Πες μας ποιος είσαι" ή "Ουστ! από δω".
Έτσι λοιπόν, μάζεψα κι εγώ τα κουβαδάκια μου, τα βιβλιαράκια μου, τα ποντικάκια μου και όλα τα εις - άκια μου και φεύγω γι'άλλη παραλία. Να πω, πως δεν είχα έρθει με το 'κατιτίς μου'; Με τις βιβλιοαπόψεις μου, με τα σχολιάκια μου και κυρίως με την 'καλή κουβέντα' στο στόμα ήμουν, το άτιμο. Ας όψεται η άδικη η  κοινωνία... που άλλους τους ανεβάζει και άλλους τους κατεβάζει...
Έτσι λοιπόν, προφίλ και σελίδα σκοροφιδικιά στο facebook γράψτε τέλος. Όποιος συνεχίζει να θέλει να διαβάσει και μια άλλη αιρετική γνώμη, εγώ εδώ θα τριγυρνώ, στη 'σκοροφιδοφωλιά' μου (στο blog), στο twitter και στο goodreads.
Hasta la vista παίδες!!!