Τρίτη, 16 Φεβρουαρίου 2016

Πώς η λογοτεχνία σου αλλάζει τη ζωή - Δημήτρης Στεφανάκης


Υπαρξιακά ερωτήματα, σας έχω σήμερα…
Α. Τι είναι καλύτερο να αλωνίζεις τον κόσμο μ’ένα σακίδιο ή να γράφεις για ταξίδια;
Β. Να είσαι καψούρης μέχρι τα μπούνια ή να γράφεις καψουροτράγουδα;
Γ. Να μαγειρεύεις σούσι για φίλους ή να γράφεις οδηγούς michelin για σούσι με φύκια και μεταξωτές κορδέλες;
Εν τοιαύτη περιπτώσει… ερώτηση Δ
Δ. Τι είναι καλύτερο να διαβάζεις και να γράφεις λογοτεχνία ή να διαβάζεις για λογοτεχνία;
Περί ορέξεως κολοκυθόπιτα… Υπάρχουν αυτοί που βουτάνε στη ζωή για να τη ζήσουν και υπάρχουν κι αυτοί που προτιμούν να γνωρίζουν τη ζωή από τα βιβλία…

Δεν έχω καταλάβει τι κρίση πιάνει ενίοτε τους συγγραφείς (λες να πηγαίνει χεράκι – χεράκι με την κρίση ηλικίας;) και αντί να γράφουν λογοτεχνία, γράφουν για τη λογοτεχνία. Θεωρίες, απόψεις, θέσφατα, ρητά, έξυπνα ‘τσιτάτα’ copy – paste από φράσεις που ξεστόμισαν κάποτε άλλοι συγγραφείς (κλασικοί βεβαίως – βεβαίως)…
Ο Στεφανάκης μιλάει ξεκάθαρα σε πρώτο πρόσωπο, κάποιες μικρο-εμπειρίες από τα νιάτα του, κάποια αγαπημένα του αναγνώσματα, κάποιες απόψεις περί λογοτεχνίας και κλασσικών πλέον έργων (η σύγχρονη λογοτεχνία, εγχώρια και εισαγόμενη, παντελώς απούσα… μια αναφορά μόνο στον Πίντσον, άντε κι άλλη μια στο Φώκνερ…). Αυτό που όλοι οι Έλληνες συγγραφείς "απαξιούν" τη σύγχρονη λογοτεχνία, μάλλον θα πρέπει να το κοιτάξουν...
Κεφάλαια μικρά, ευκολοδιάβαστα, με γλώσσα απλή και όχι απλοϊκή, μπορούν να γίνουν κατανοητά απ΄όλο τον κόσμο κι όχι μόνο από τους θεωρητικούς του είδους…
Μου θύμισε λίγο βιβλίο εκλαϊκευμένης ψυχολογίας για τις πλατιές τις μάζες… Το ξεκίνησα, πιστεύοντας πως θα μου πάρει μέρες για να χωθώ στα νοήματα, το τέλειωσα σε δυο ωρίτσες… Καλό, αλλά μέχρι εκεί… Κι έμεινα με το ερώτημα: «τελικά η λογοτεχνία πως σου αλλάζει τη ζωή;» γιατί απαντήσεις δεν πήρα… ένα μικρό πήγαινε – έλα στους κλασικούς, κι εδώ κυρίως φαίνεται η αγάπη του Στεφανάκη για τους Γάλλους, κάτι αφορισμοί, κάτι τέτοια, αλλά κλείνοντας το βιβλίο δεν κατάλαβα την απάντηση του συγγραφέα στο ερώτημα που θέτει ως τίτλο του βιβλίου του…
 Μπορώ όμως να σας πω εγώ, πως η λογοτεχνία άλλαξε τη ζωή ενός σκορόφιδου: «…με ταξίδια του νου και της ψυχής, σε τόπους και χρόνους αλλοτινούς, παρέα με πρόσωπα αληθινά και φανταστικά, ψάχνω και βρίσκω τον εαυτό μου, αποδέχομαι πως είμαι ένα φίδι ποταπόν και γλυκόν…» και άλλα τέτοια ωραία ποιητικά…

Εν πάση περιπτώσει για να τελειώνουμε, δεν κατάλαβα για ποιο λόγο γράφτηκε τούτο το βιβλίο, σίγουρα όχι για φιλολόγους, κριτικούς και θεωρητικούς της λογοτεχνίας (too light for them), προφανώς για αναγνώστες που ίσως θελήσουν να δουν και τη θεωρητική πλευρά της λογοτεχνίας, και αφού ένας βαθμός είναι που είναι να μπει… ας βάλω ένα… χμχμχμχμχ
7/10 (για την καλή προσπάθεια... και γιατί μου θύμισε τον αγαπημένο Fabrice del Dongo κι όχι Φαμπρίτσιο ντελ Ντόνγκο...)

ΠΩΣ Η ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ ΣΟΥ ΑΛΛΑΖΕΙ ΤΗ ΖΩΗ
Δημήτρης Στεφανάκης
Εκδόσεις Ψυχογιός, 2016
Σελίδες 160