Τρίτη, 29 Μαρτίου 2016

Πέτερ Κάμεντσιντ - Χέρμαν Χέσσε

Ενίοτε περνάω κρίσεις αυτογνωσίας και ακόμα πιο σπάνια περνάω κρίσεις καλοσύνης. Τούτη την εποχή, μου ήρθε μία διπλή κρίση αυτογνωσίας και καλοσύνης (σαν διπλό πιτόγυρο ένα πράμα), με αποτέλεσμα να μου πέσει όλο αυτό βαρύ στο στομάχι. Και μέσα σ’όλο αυτό τον αχταρμά λέω ‘βρε μήπως είναι κρίμα να βγάζω τόσο δηλητήριο για ορισμένα βιβλία, μήπως πρέπει να γίνω λίγο φίδι πιο συμπονετικόν’; Όμως όσο και μεγάλη κρίση καλοσύνης κι αν περνώ δεν παύει κατά βάθος να ‘μαι σκορόφιδον μαύρο κι άραχλο κι έτσι αποφάσισα να βγάλω την κρίση της καλοσύνης μου, σε κάποιο συγγραφέα που πίστευα πως δεν θα με απογοητεύσει. Γιατί αλλιώς ποιος τη μαζεύει τη γλώσσα μου;
Έρμαν Έσσε για μια ακόμη φορά και «Πέτερ Κάμεντσιντ» (γαμώ τα γερμανικά μου!). Το εν λόγω βιβλίο αποτελεί την πρώτη λογοτεχνική επιτυχία του Έσσε και είχα μία σχετική (να όσο πατάει η γάτα) επιφύλαξη. Ο νεαρός Πέτερ, ένα αγροτόπαιδο από ένα χωριό της Γερμανίας λατρεύει τη φύση κι έχει όνειρα για το μέλλον του. Κλασσικά εφηβικά όνειρα όλων των εποχών: να φύγει από το χωριό του και να κατακτήσει τον κόσμο ολάκερο. Παρακολουθούμε λοιπόν τον Πέτερ, σε πρωτοπρόσωπη αφήγηση, να μεγαλώνει στο χωριό του, να σπουδάζει, να δουλεύει, να ταξιδεύει, να κάνει κολλητούς φίλους, να ερωτεύεται, να τρώει χυλόπιτα, να θρηνεί, να γιατροπορεύει τον γερο – πατέρα του.
Ο ήρωας σαφώς έχει πολλά κοινά με τον συγγραφέα: η ζωή στη γερμανική επαρχία, η μετακόμιση στην Ελβετία, το όνειρο να γίνουν ποιητές, η αγάπη για τον Άγιο Φραγκίσκο της Ασίζης, φαντάζομαι το ίδιο και οι ερωτικές απογοητεύσεις ή οι εσωτερικές συγκρούσεις.
Σ’αυτό το έργο, ο Έσσε αφιερώνει μεγάλο μέρος στις περιγραφές της φύσης, αυτής της φύσης των Άλπεων, ή αλλιώς φύσης της Χάιντι και τις ενσωματώνει με τις συναισθηματικές του μεταπτώσεις. Αν και έχω αλλεργία στις μεγάλες περιγραφές που αφορούν δέντρα, λίμνες και ποτάμια, κατά ένα περίεργο τρόπο δεν με ενόχλησαν σχεδόν καθόλου.
Ο θάνατος είναι πανταχού παρών και τα πάντα πληρών: στον ήρεμο θάνατο της μάνας του, στον αναπάντεχο θάνατο του κολλητού του, στον άδικο θάνατο ενός παιδιού, στο θάνατο που εξαγνίζει τον Μπόππι από τους πόνους της ανίατης ασθένειας του, στο θάνατο του παλιού Πέτερ και την αναγέννηση ενός νέου Πέτερ.
Το καλό και το κακό, το ηθικό και το ανήθικο, οι εσωτερικές συγκρούσεις, όλα εδώ μαζεμένα… Classic  Έσσε… Για όσους λατρεύουν τον Γερμανό, θα το λατρέψουν και τούτο το ανάγνωσμα…
Ένα 9.9/10 από μένα γιατί είναι από τα ‘πρωτάκια’ του…
ΠΕΤΕΡ ΚΑΜΕΝΤΣΙΝΤ
Χέρμαν Χέσσε
Μετάφραση: Ιάκωβος Μόρφης
Εκδόσεις Γράμματα, 1986
Σελίδες 158