Τρίτη, 13 Σεπτεμβρίου 2016

Το θεώρημα του παπαγάλου - Ντενί Γκετζ

Αξίωμα πρώτο: Απεχθάνομαι τα μαθηματικά
Αξίωμα δεύτερο: Μισώ τα μαθηματικά
Αξίωμα τρίτο: Σιχαίνομαι τα μαθηματικά
Ας μου λύσει κάποιος την απορία, γιατί τότε διάβασα ένα μαθηματικό μυθιστόρημα;
Ο συγγραφέας θεωρητικά είχε μια ωραία ιδέα. Να δημιουργήσει ένα μυστήριο, μια ωραία ατμόσφαιρα (Παρίσι – Συρακούσες – Αμαζόνιος) και μέσα από τους βασικούς ήρωες (τρία παιδιά, έναν 84/χρονο κι έναν σπάνιο παπαγάλο) να γνωρίσει στον αναγνώστη τις βασικές μαθηματικές θεωρίες και την ιστορία των μαθηματικών εν γένει.
Ειλικρινά δεν ξέρω πως φάνηκε το βιβλίο σε αυτούς που αγαπούν τα μαθηματικά. Εμένα παρ’όλη την καλή μου διάθεση (και πιστέψτε με ήμουν full στην καλή διάθεση τούτη τη φορά) δεν κατάφερε να μου ενσταλάξει ούτε μια σταγόνα λατρείας γι’αυτή την επιστήμη. Με την ίδια μανία που απεχθανόμουν  π.β. (προ βιβλίου) τις αλγεβρικές παραστάσεις, τα ημίτονα, τα συνημίτονα και τις ευθείες, με την ίδια μανία τα απεχθάνομαι και μ.β. (μετά βιβλίον). Θεωρήματα, αποδείξεις, αξιώματα έκαναν το κεφάλι μου καζάνι και η μόνη λύση για να αποφύγω τις κούτες των panadol για τον πονοκέφαλο, ήταν να πηδάω τις σελίδες σαν καγκουρώ.
Βρήκα την υπόθεση επιφανειακή (έμπαζε από παντού), λογοτεχνική γραφή δεν εντόπισα πουθενά, λάθη μετάφρασης (π.χ. θεωρώ λάθος που ο μεταφραστής επέλεξε το Κοτ – ντ- Αζύρ αντί για το Κυανή Ακτή ή το Λουί – Φιλίπ αντί για το βασιλιά Λουδοβίκο – Φίλιππο και πολλά άλλα τέτοια) και τόσα μαθηματικά που δεν θα ξαναπάρω ποτέ στη ζωή μου.
Τα μόνα σημεία που πραγματικά κυλούσαν ευχάριστα ήταν εκείνα που μιλούσαν για τη ζωή ορισμένων μαθηματικών ιδιοφυιών όπως του Ομάρ αλ Χαγιάμ ή του Όιλερ αλλά ειλικρινά τέτοια τσιμεντοποίηση που έπαθε ο εγκέφαλος μου για καμιά πενηντάρια σελίδες που άξιζαν, είναι κρίμα!
Βαθμολογία: π (ναι αυτό το π που κάποια σχέση έχει με τον κύκλο αλλά τώρα ποια ακριβώς είναι ανάθεμα κι αν θυμάμαι… κουμπαριά είναι, πρωτοξάδερφοι είναι, μπατζανάκια είναι… θα σας γελάσω και δεν το θέλω…)

Υ.Γ. Οι μαθηματικοί μπορεί και να το λατρέψετε, εγώ πάλι ΟΧΙ.

ΤΟ ΘΕΩΡΗΜΑ ΤΟΥ ΠΑΠΑΓΑΛΟΥ
Ντενί Γκετζ
Μετάφραση: Τεύκρος Μιχαηλίδης
Εκδόσεις Κέδρος 2010
Σελίδες 720 (καταλαβαίνετε τον πόνο μου)