Τρίτη, 6 Δεκεμβρίου 2016

Το νέο όνομα - Έλενα Φερράντε

Δεύτερο μέρος της τετραλογίας της Νάπολης κι εδώ συναντάμε όλα τα καλά παιδιά που γνωρίσαμε και στο πρώτο μέρος «Η καλύτερη μου φίλη»… η Λενού, η Λίλα, ο Στέφανο, ο Ρίνο κλπ,κλπ… Κάποιοι παίζουν πλέον σημαντικότερο ρόλο, κάποιοι πηγαίνουν στα παρασκήνια… Σ’αυτό το βιβλίο, πρωταγωνίστριες εννοείται πως είναι πάλι τα δυο κορίτσια, τώρα όμως τα πράγματα έχουν αλλάξει, η Λίνα είναι μια αξιοσέβαστη παντρεμένη γυναίκα ετών 16 ενώ η Λενού συνεχίζει το σχολείο… Το βιβλίο πιάνει τις ηλικίες από 16 έως άντε πες 23…
Η ιστορία πραγματικά συνεχίζει από εκεί που είχε μείνει, χωρίς επαναλήψεις και κόντρα επαναλήψεις που συνήθως συναντάμε στις τριλογίες, τετραλογίες, πενταλογίες και πάει λέγοντας και τούτο ομολογώ πως μου άρεσε…. Εάν αγαπήσατε το πρώτο βιβλίο, θα αγαπήσετε κι αυτό… αν δεν μαγευτήκατε από το πρώτο βιβλίο, μην περιμένετε ούτε εδώ να βρείτε τη μαγεία…
Ομολογώ πως αυτό το βιβλίο μου άρεσε περισσότερο. Οι χαρακτήρες είχαν βρει πλέον τον βηματισμό τους κι εγώ ήξερα που πατούσαν… έρωτες, προδοσίες, ανησυχίες, κόντρες κι έξτρα κόντρες, αντιζηλίες και μια ναπολιτάνικη νότα φτώχειας και ασυδοσίας που σ’αυτό το βιβλίο μου φάνηκε πολύ περισσότερο από το πρώτο…
Με κούρασε ολίγον το σκηνικό στην Ίσκια, το νησάκι των διακοπών, θεώρησα πως οι σελίδες παρατράβηξαν σαν ένα από αυτά τα ατελείωτα παιδικά καλοκαίρια που μας βαρούσε ο ήλιος κατακέφαλα, οι μάνες μας μας έβαζαν με το ζόρι να κοιμηθούμε τα μεσημέρια, ώσπου στο τέλος μπάνιο, παιχνίδια και ξεκούραση δεν μας έλεγαν τίποτα…
Ακόμα δεν μπορώ να καταλάβω, τι είναι αυτό που με τραβάει σ’αυτή την τετραλογία… δεν είναι αμάν το λογοτεχνικό κείμενο, δεν είναι αμάν η ιστορία (δεν υπάρχει τούτο το σασπένς – αμάν τι θα γίνει στην επόμενη σελίδα – ο δολοφόνος ήταν ο μπάτλερ…), δεν είναι αμάν οι φιλοσοφικοί στοχασμοί… είναι μάλλον η αίσθηση πως διαβάζεις ή ζεις από κοντά την ιστορία μιας φίλης, μιας γνωστής ή ακόμα και τη δική σου ιστορία και βυθίζεσαι αποχαυνωμένος σ’αυτήν… (τι είπα πάλι ο ποιητής…)
Εντάξει, τώρα εδώ που φτάσαμε, θα διαβάσω το τρίτο και το τέταρτο, δόξα να ‘χει ο Γιαραμπί…
Βαθμολογία: 8/10

ΤΟ ΝΕΟ ΟΝΟΜΑ
Έλενα Φερράντε
Μετάφραση: Δήμητρα Δότση
Εκδόσεις Πατάκη, 2016
Σελίδες 581