Τετάρτη, 5 Ιουλίου 2017

Ο προφήτης - Χαλίλ Γκιμπράν

Δεν είναι βόας, δεν είναι κροταλίας, δεν είναι μυθιστόρημα, δεν είναι νουβέλα, δεν είναι ποίηση, είναι το απόσταγμα σοφίας του Λιβανέζου ποιητή Χαλίλ Γκιμπράν.
Μικρό και καλαίσθητο, ενίοτε τρυφερό ωσάν την καρδιά ενός μαρουλιού, ο Γκιμπράν χωρίζει το έργο του σε μίνι κεφάλαια με τίτλους που παραπέμπουν σε όλες αυτές τις φιλοσοφικές αναζητήσεις που έχουν οι άνθρωποι (καλά όχι όλοι οι άνθρωποι, μην τα ισοπεδώνουμε κι όλα) κατά της διάρκεια της ζωής τους, για τον έρωτα, τον πόλεμο, την αγάπη, τη θρησκεία, το θάνατο κλπ κλπ.
Το βιβλίο εκδόθηκε για πρώτη φορά το κοντινό 1923 και στη συνέχεια, ο ποιητής φύλαξε για 4 χρόνια το χειρόγραφο μέχρι να ωριμάσει σαν ένα καλό chardonnay. Αλλεπάλληλες εκδόσεις, αλλεπάλληλες μεταφράσεις και να που το βιβλίο τριγυρίζει στη φωλιά μου, από δωμάτιο σε δωμάτιο, από τραπεζάκι σε τραπεζάκι, από καλάθι σε καλάθι κι από ράφι σε ράφι.
Εννοείται πως δεν μπόρεσα να το διαβάσω μονορούφι… Γουλιά – γουλιά… Κεφάλαιο – κεφάλαιο γιατί η πολλή σοφία έπεφτε βαριά στο κεφάλι μου και το μυαλό μου γινόταν χυλός. Τι να πω τώρα; Εάν μου άρεσε; Ναι μου άρεσε… και θα συνεχίζει να τριγυρνάει από ράφι σε ράφι κι από τραπέζι σε τραπέζι για να παίρνω τζούρες σοφίας όταν θέλω να αισθανθώ σκορόφιδον φιλοσοφικόν και φιλοσοφημένον…
Βαθμολογία: 10/10 (γιατί καταλαβαίνεις πως είναι ένα βιβλίο που σε ξεπερνά ακόμα κι αν δεν το καταλαβαίνεις)
Readathon 2017: Ένα non-fiction βιβλίο [εκτός από βιογραφία/απομνημονεύματα] [25/80]

Ο ΠΡΟΦΗΤΗΣ
Χαλίλ Γκιμπράν
Μετάφραση: Γιώργος Λαμπράκος
Εκδόσεις Πατάκη, 2013
Σελίδες 141