Κυριακή, 10 Σεπτεμβρίου 2017

Γέρση. Είσαι το κόκκινο στο αίμα μου - Αργυρώ Μαργαρίτη

Κι άλλη Σμύρνη στον ντορβά μου!
Όλο κραυγάζω ‘όχι άλλο κάρβουνο’ (δηλαδή ‘όχι άλλη Σμύνρη’ ‘όχι άλλες χαμένες πατρίδες’) κι όλο πιάνω τον εαυτό μου να υποκύπτει στον ‘πειρασμό’ να το πω, στη συνήθεια να το πω; Όπως και να το πω, μια χαμένη πατρίδα όλο και την χτυπάω… Addicted ρε φίλε…
Αυτή τη φορά, κυριολεκτικά κάθισα και το φιλοσόφησα το θέμα… και βρήκα την απάντηση… Είναι σαν την δραματική ταινία που έχεις δει χιλιάδες φορές, ξέρεις κάθε σκηνή, κάθε ατάκα, κάθε χειρονομία του πρωταγωνιστή κι εσύ υποσυνείδητα τη βλέπεις, παρακαλώντας αυτή τη φορά το έργο να έχει happy end και ο τύπος με το θεληματικό πηγούνι να παντρευτεί την όμορφη δεσποσύνη…
Όμως δυστυχώς στο θέμα της Σμύρνης, το τέλος είναι πάντα μαύρο κι άραχλο, σαν την ψυχή μου ένα πράμα, η πόλη πέφτει στα χέρια των τσετών, καίγεται, γυναίκες βιάζονται, παιδιά χάνονται, άντρες παλουκώνονται και χιλιάδες τουμπανιασμένα πτώματα Ελλήνων επιπλέουν στη θάλασσα… Ορίστε σας έκανα και σπόιλερ… μέχρι και το τέλος σας είπα…
Η Γέρση λοιπόν είναι ένα ακόμα μυθιστόρημα που ακολουθεί την ‘κλασική’ να το πω ροή των μυθιστορημάτων των χαμένων πατρίδων: η ζωή πριν, η απόβαση του Ελληνικού στρατού, η καταστροφή, η προσφυγιά… Όμως αυτό δεν αναιρεί το γεγονός πως είναι ένα πολύ καλό μυθιστόρημα του είδους…
Δεν θα αναφέρω άλλα για την ιστορία, τα βασικά ίσως τα γνωρίζετε ήδη…
Η γραφή της συγγραφέως είναι ιδιαίτερη με πολλούς σμυρναίικους ιδιωματισμούς και αρκετές τούρκικες εκφράσεις ή παροιμίες που δίνουν τόνο και ζωντάνια στο κείμενο αν και ομολογώ στην αρχή ιδίως με κούρασε ολίγον ιδίως εκείνη η σύνταξη όπου το αντικείμενο έμπαινε στην ονομαστική κατά κόρον…
Υπάρχει η βασική ιστορία όμως παρεμβάλλονται οι ιστορίες και άλλων ηρώων (άλλων βασικών και άλλων δευτερευόντων) που δεν χαλάνε τη σούπα… Μπορείς να τα δεις και σαν ξέχωρα διηγήματα…
Δεν υπάρχει στείρα ιστορία μέσα, αποκλείεται να βαρεθούν αυτοί που βγάζουν σπυράκια με την ιστορία… οι ήρωες τη ζουν την ιστορία και η συγγραφέας παρουσιάζει τα γεγονότα αντικειμενικά… αυτό το κομπολόι του Γιώργη με τις ‘σταφιδιασμένες χάντρες’ μου το ‘λεγε χρόνια ολάκερα ο παππούς μου κι εγώ δεν τον πίστευα… του ‘δωσα δίκιο τώρα κι ας έχει γίνει πλέον πουλί πετάμενο…
Το βιβλίο είναι λίγο αργό στην αρχή, όσο προχωράει όμως γίνεται και πιο γρήγορο και πιο γρήγορο και πιο γρήγορο, με ένα τέλος που του πρέπει…
Τα βιώματα, η έρευνα και η αγάπη της συγγραφέως φαίνεται στο βιβλίο… Όπως γράφει στο εισαγωγικό σημείωμα: «Δεν πήγα στη Σμύρνη και δεν ξέρω αν θελήσω να πάω ποτέ»…
Κυρ – Αργυρώ εγώ δεν θα πάω… Ευχή και κατάρα μ’άφησε ο παππούς μου: «Να γυρίσεις όλο τον κόσμο, μα στη Σμύρνη να μην πατήσεις το πόδι σου ποτέ…»
Για να το τελειώνουμε λοιπόν το θέμα…
Εάν θέλετε να διαβάσετε κάτι καλό για Σμύρνη με όλη την αλήθεια… εκεί που το καλό και το κακό είναι σχετικό… διαβάστε τη Γέρση
Βαθμολογία: 10/10 (γιατί όχι);

ΓΕΡΣΗ – ΕΙΣΑΙ ΤΟ ΚΟΚΚΙΝΟ ΣΤΟ ΑΙΜΑ ΜΟΥ
Αργυρώ Μαργαρίτη
Εκδόσεις Ψυχογιός, 2017

Σελίδες 558